سلام دوستان عزیزم . من امروز دارم آخرین مطلب وبلاگم رو می نویسم . شاید دیگه هیچکدوم از شما عزیزانو نبینم . فقط این دوران وبلاگ نویسی، فکر کنم بهترین دوران زندگی من بود؛ چون دوستان خیلی خوبی پیدا کردم ، خیلی خوب . ولی حیف که خیلی زود ازشون جدا شدم . اگه خوبی بدی چیزی از من دیدید حلال کنید . همیشه دوستون دارم ، دوستش دارم و خواهم داشت . این ۲ بیت شعری رو که می نویسم شاید واسه آخرین بار باشه که شعر می گم ، به چه عشقی شعر بگم ؟؟؟ دوستدار همیشگی شما : محمد

آرزو دارم  که  دل جایی  گرفتارت  کند          با حریف تند خویــی همــسر و یارت کند

یک شبی آید به خوابت بعد چندین انتظار        دل تپیدن های شوق ازخواب بیدارت کند